VIII. Horat. Ut Nasidieni iuvit te cena beati?
Nam mihi quaerenti convivam dictus heri
illic
de medio potare die. Fundan. Sic, ut mihi numquam
in vita fuerit melius. Da, si grave non
est,
quae prima iratum ventrem placaverit esca.
In primis Lucanus aper; leni fuit Austro
captus, ut aiebat cenae pater; acria circum
rapula, lactucae, radices, qualia lassum
pervellunt stomachum, siser, allec,
faecula Coa.
His ubi sublatis puer alte cinctus acernam
gausape purpureo mensam pertersit, et alter
sublegit quodcumque iaceret inutile quodque
posset cenantis offendere, ut Attica virgo
cum sacris Cereris procedit fuscus Hydaspes,
Caecuba vina ferens, Alcon Chium maris expers.
Hic erus: 'Albanum, Maecenas, sive
Falernum
te magis appositis delectat, habemus utrumque.'
H. Divitias miseras! Sed quis cenantibus una,
Fundani, pulchre fuerit tibi, nosse laboro.
F. Summus ego, et prope me
Viscus Thurinus, et infra
si memini, Varius; cum Servilio Balatrone
Vibidius, quas Maecenas adduxerat umbras;
Nomentanus erat super ipsum, Porcius
infra,
ridiculus totas simul absorbere placentas;
Nomentanus ad hoc, qui, si quid forte
lateret,
indice monstraret digito: nam cetera
turba,
nos, inquam, cenamus avis, conchylia, piscis,
longe dissimilem noto celantia sucum;
ut vel continuo patuit, cum passeris
atque
ingustata mihi porrexerat illa rhombi.
Post hoc me docuit melimela rubere
minorem
ad lunam delecta. Quid hoc intersit, ab
ipso
audieris melius. tum Vibidius Balatroni,
'Nos nisi damnose bibimus, moriemur inulti;'
et calices poscit maiores. Vertere pallor
tum parochi faciem, nil sic metuentis ut
acris
potores, vel quod maledicunt liberius vel
fervida quod subtile exsurdant vina
palatum.
Invertunt Allifanis vinaria tota
Vibidius Balatroque, secutis omnibus; imi
convivae lecti nihilum nocuere lagenis.
Affertur squillas inter murena nutantis
in patina porrecta. Sub hoc erus 'Haec gravida,' inquit,
'capta est, deterior post partum carne futura.
His mixtum ius est: oleo quod prima Venafri
pressit cella; garo de sucis piscis Hiberi;
vino quinquenni, verum citra mare nato,
dum coquitur--cocto Chium sic convenit, ut non
hoc magis ullum aliud;--pipere albo, non
sine aceto,
quod Methymnaeam vitio mutaverit uvam.
Erucas viridis, inulas ego primus amaras
monstravi incoquere; inlutos Curtillus echinos,
ut melius muria quod testa marina remittat.'
Interea suspensa gravis aulaea ruinas
in patinam fecere, trahentia pulveris atri
quantum non Aquilo Campanis excitat agris.
Nos maius veriti, postquam nihil esse
pericli
sensimus, erigimur: Rufus posito capite, ut si
filius immaturus obisset, flere. Quis esset
finis, ni sapiens sic Nomentanus amicum
tolleret: 'Heu, Fortuna, quis est crudelior in nos
te deus? Ut semper gaudes illudere rebus
humanis!' Varius mappa compescere risum
vix poterat. Balatro suspendens omnia
naso,
'Haec est condicio vivendi,' aiebat, 'eoque
responsura tuo numquam est par fama labori.
Tene, ut ego accipiar laute, torquerier
omni
sollicitudine districtum, ne panis adustus,
ne male conditum ius apponatur, ut omnes
praecincti recte pueri comptique ministrent!
Adde hos praeterea casus, aulaea ruant si,
ut modo; si patinam pede lapsus frangat agaso.
Sed convivatoris, uti ducis, ingenium res
adversae nudare solent, celare secundae.'
Nisidienus ad haec: 'Tibi di quaecumque
preceris
commoda dent! Ita vir bonus es convivaque comis:'
et soleas poscit. Tum in lecto quoque
videres
stridere secreta divisos aure
susurros.
H. Nullos his mallem
ludos spectasse; sed illa
redde, age, quae deinceps risisti. F.
Vibidius dum
quaerit de pueris, num sit quoque fracta
lagena,
quod sibi poscenti non dantur pocula, dumque
ridetur fictis rerum Balatrone secundo,
Nasidiene, redis mutatae frontis, ut arte
emendaturus fortunam; deinde secuti
mazonomo pueri magno discerpta ferentes
membra gruis sparsi sale multo, non sine farre,
pinguibus et ficis pastum iecur anseris albae,
et leporum avolsos, ut multo suavius, armos,
quam si cum lumbis quis edit. Tum pectore
adusto
vidimus et merculas poni et sine clune
palumbes,
suavis res, si non causas narraret earum et
naturas dominus; quem nos sic fugimus ulti,
ut nihil omnino gustaremus, velut illis
Canidia afflasset peior serpentibus Afris. |
